06-01-2015  Op 1 januari is de werkkostenregeling verplichte kost geworden voor ondernemingen. Binnen deze regeling kunnen werkgevers maximaal 1,2% van het totale fiscale loon besteden aan onbelaste vergoedingen en verstrekkingen voor de werknemers. Dat wordt de ‘vrije ruimte’ genoemd.

Onbelast loon

Op het moment dat partijen deze vrije ruimte overschrijden, dient er een eindheffing betaald te worden van 80 procent. Er zijn echter ook zaken die niet ten koste gaan van de vrije ruimte en die bijvoorbeeld kunnen worden aangemerkt als gerichte vrijstellingen of nihilwaarderingen. Binnen de werkkostenregeling kan, onder voorwaarden, nog steeds gebruik worden gemaakt van de zogeheten cafetariaregeling. In een dergelijke regeling kan de werknemer belast loon ruilen voor onbelast loon zoals loon in natura in de vrije ruimte of een gericht vrijgestelde verstrekking of vergoeding.

Niet doorberekenen

Overigens, kunnen voorzieningen die onder het noodzakelijkheidscriterium vallen niet worden opgenomen in de cafetariaregeling. Het noodzakelijkheidscriterium houdt in dat de voorziening naar het oordeel van de werkgever noodzakelijk is voor een behoorlijke uitoefening van de dienstbetrekking. Het kan ook zijn dat de werkgever de desbetreffende voorziening betaalt en deze kosten niet doorberekent. Maar ook kan de werknemer de voorziening teruggeven of de restwaarde betalen indien deze niet meer nodig is voor de uitoefening van de dienstbetrekking.

Verder, is er in de werkkostenregeling de mogelijkheid om de eindheffing op concernniveau te berekenen. De totale vrije ruimte wordt dan over het totale loon binnen het concern berekend. Er moet dan wel worden voldaan aan de voorwaarden van de concernregeling.