11-09-2013  Dat het Rijk moet bezuinigen is duidelijk. Dat het de economie weer aan de praat moet zien te krijgen ook. Maar dat beide kennelijk niets met elkaar te maken hebben, wordt duidelijk door het voornemen te bezuinigen op de bedieningstijden van bruggen en sluizen. Dat bespaart het Rijk wat duiten, maar zadelt het bedrijfsleven vervolgens met hogere kosten op.

Het is natuurlijk ondenkbaar dat in een 24-uurseconomie het goederenvervoer moet worden onderbroken omdat de sluizen even niet worden bediend. Bedrijven die hun planning aanpassen op de aankomsttijd van goederen, komen daardoor flink in de problemen. En dan heb ik het nog niet eens over regionale overheden – die investeren in binnenhavens om nu te ontdekken dat dit niet het verwachte resultaat zal opleveren.

Rekenmeesters

Het kan toch niet zo zijn dat rekenmeesters het beleid bepalen? Die bekommeren zich niet om de schade die het beleid ondernemers oplevert. Ze bekommeren zich evenmin om het feit dat de eigen investeringen (om het gebruik van de binnenvaart te stimuleren) op deze manier onderuit worden gehaald.

Het is alsof een boer die zijn akker heeft ingezaaid, besluit om tijdens de droogte even niet te sproeien, om zo te bezuinigen. Logisch toch? Iedereen snapt dat hier iets niet klopt.

Regionaal

Toegegeven, in diverse provincies probeert Rijkswaterstaat samen met belanghebbenden de schade te beperken. Maar veel speelruimte is hen niet toebedeeld. Als het bedrijfsleven en regionale overheden willen meebetalen kan er wel iets worden geregeld, stelt Rijkswaterstaat. Wie valt er in dat eigen zwaard? Hiermee wordt de deur wagenwijd open gezet voor meer bezuinigingen.

Het kan niet zo zijn dat het Rijk voor zijn verantwoordelijkheden, het zorgen voor en onderhouden van een goede infrastructuur, wegloopt.

Dat moet uiteraard wel op een efficiënte manier, dat begrijp ik ook. De bediening van meerdere sluizen en bruggen op afstand, bijvoorbeeld vanuit één centrale post, stuit dan ook niet op weerstand.

Duidelijkheid

Om te kunnen investeren heeft het bedrijfsleven echter duidelijkheid nodig. Het gewenste toekomstbeeld moet daarbij uitgaan van een 24-uursbediening van bruggen en sluizen.  Alleen als dat toekomstbeeld kan worden gegarandeerd, wil het bedrijfsleven afspraken maken over de tijdelijke invulling van de gewenste bezuinigingen. Niet meer dan logisch, lijkt mij.