15-07-2013  De democratie plaatst ons soms voor gordiaanse knopen. De discussie over het spoorgoederenvervoer is er daar één van.

In de discussie over goederenstromen over het spoor via Oost-Nederland, is er een onontwarbare knoop van beleidswensen ontstaan. Een knoop waar de buitenwacht lastig de vinger achter krijgt. Als beleidsadviseur van EVO probeer ik een duidelijk plaatje te schetsen van de mogelijke keuzes waarbij aan alle belangen recht wordt gedaan. Maar helaas heeft niet iedere politicus daar oren naar.

Achtertuin

Lokale en nationale beleidsmakers, die er jaren voor hebben gepleit dat bedrijven meer goederen over het spoor vervoeren in plaats van over de weg, staan nu voorop om ‘de leefbaarheid’ van Oost-Nederland te vuur en te zwaard te verdedigen.

Onder druk van lokale bewonersverenigingen en leefbaarheidgroepen kiezen sommige van deze beleidsmakers  er vooralsnog voor om de groei van het goederenvervoer over het spoor naar het achterland, niet te steunen. In goed Nederlands noemden we dat tot voor kort ‘NIMBY-gedrag’. Prima als er meer goederen over het spoor vervoerd worden, maar ‘Not In My Backyard’.

Leefomgeving

Dat men onderzoekt hoe het spoorgoederenvervoer wordt ingepast, zodat bijvoorbeeld de geluidsoverlast tot een minimum beperkt blijft, begrijp ik heel goed. Maar de weigering van sommige politici om de groei van het spoor in Oost-Nederland überhaupt te faciliteren, volg ik niet.

Veel van deze politici leven namelijk tegelijkertijd in de veronderstelling dat het voor de leefomgeving beter is om goederen via het spoor en de binnenvaart te vervoeren, in plaats van over de weg. In hun beleving zijn vrachtauto’s per definitie de leefomgeving tot last. Dat is op zichzelf al jammer, gezien de techniek dit vervoermiddel juist flink schoner en stiller heeft gemaakt.

Hoe dan ook, als men overtuigd is van de noodzaak om meer goederen over het spoor te vervoeren, om zo het eigen welzijn en de eigen welvaart te borgen, is het noodzakelijk boter bij de vis te leveren. Meer capaciteit op dat spoor dus, ook in de eigen achtertuin. 

‘BANNANA’

Maar in Oost-Nederland maken sommige politici dat soort logische afwegingen niet meer. Als het er op aan komt kiezen ze vanuit electorale overwegingen steeds vaker de ‘BANNANA-strategie’. ‘Build Absolutely Nothing Near Anybody Near Anything’, is wat er dan voor de bühne verkocht wordt. Gelukkig kunnen we met ons verhaal vaak de reden terugbrengen in dergelijke debatten. Daar maak ik me de komende maanden dan ook, zeker in Oost-Nederland, hard voor.