05-08-2015 De planning in IJsselstein maakte mij direct duidelijk dat dit geen vakantiereis ging worden: er staan zestien adressen in Zuid Duitsland (vanaf de Bodensee tot  aan de Oostenrijkse grens bij Passau)  en diverse teruglaadadressen op de planning. Vol goede moed vertrek ik maandagochtend om vijf uur. Exact tien rijuren later sta ik voor de deur bij de eerste klant. Handig, hij woont naast het bedrijf, dus ik kan meteen de eerste bouwmaterialen lossen. Maar aangezien mijn dag er op zit, kan ik ook direct blijven staan tot de volgende morgen. Zo pakt de planning meteen goed uit.

De volgende morgen start ik om half zeven uur naar de volgende adressen richting Allgau. De afstanden zijn groter dan in Nederland en minimaal 45 minuten rijden is noodzakelijk om bij de volgende klant te komen. Na vele kilometers binnendoor rijden en zes adressen later, sta ik circa 50 kilometer voor München op een parkeerplaats met gelegenheid tot douchen en eten. Doordat de temperatuur tot tropische waarden is gestegen, valt slapen niet mee. Ondanks het comfort van de ‘nacht-airco’.

Boordcomputer

Woensdagmorgen vind ik een bericht in de boordcomputer: een andere losvolgorde staat gepland. Een teruglading in de buurt van het laatste losadres is de oorzaak. Er gaat ook niks boven het gemak van de boordcomputer in combinatie met navigatie. Slechts één keer laat het systeem mij in de steek. En soms komt ook niet alle informatie vanuit klanten door bij de planning en de chauffeur. Hierdoor gaat er regelmatig kostbare tijd verloren.

Na mijn derde laadadres in precies 9,5 uur, ga ik vrijdag op huis aan. Al met al een pittige eerste werkweek met in totaal negentien los/laadadressen en tegen de drieduizend kilometer

De tweede werkweek

Een nieuwe week, een verschillende ladingen. Op maandag staan zes adressen in de omgeving Ruhr en Kassel op de planning. Doordat de losvolgorde in de boordcomputer staat en de vrachtbrieven ook op die manier in de map zitten, verloopt de planning vlekkeloos. Zo ga ik gestaag verder en laad ik bij Dortmund negen pallets voor Nederland. Maar ook nog 24 ton aan bouwmaterialen in de buurt van Bielefeld voor Winterswijk. Door overleg met de planning en de klant, kan ik nog net aan het eind van de middag lossen in Winterswijk. Tijdens deze ritten geniet ik ondertussen van de souplesse van een automaat met perfecte cruisecontrol. Vlakke weg of afdeling, de snelheid wordt prima geregeld.

Rekenen

Zo sta ik om acht uur in de avond uitgewerkt bij een wegrestaurant voor de dagelijkse rusttijd. Als chauffeur (en planner!) ben je natuurlijk de hele dag aan het rekenen hoe je binnen de wettelijk arbeids-en rijtijden zoveel mogelijk werk kan verzetten. Mijn digitale tachograaf slaat onverbiddelijk alles op, en die kan je dan alsnog 28 dagen later nog een bekeuring bezorgen voor een vergrijp.Die woensdag ben ik weer op pad met de bouwmaterialen, én twee golfkarretjes die op in Bonn gelost moeten worden.

Met nog een complete terugvracht aan breekbare lading is het mogelijk vrijdag in iets meer dan vier uur naar huis te rijden. Maar de vakantiedrukte en chaos in het Ruhrgebied gooien roet in het eten. Nu moet ik onderweg nog 45 minuten verplicht pauze maken. Pas rond half acht in de avond zit mijn tweede vlekkeloos geplande werkweek er na 2.400 kilometer weer op.