Duidelijkheid voor logistiek dienstverleners en opdrachtgevers

Leestijd: 3 minuten

17-12-2020  Vanaf 1 januari 2021 gaat de Douane handhaven op het gebruik van de nieuwe definitie van exporteur. Er was onduidelijkheid over de gevolgen van de definitie exporteur in dual use-wetgeving. Na bespreking tussen evofenedex, de Douane en het ministerie van Buitenlandse Zaken (dat bevoegd is voor dual use-wetgeving) is de inschatting dat de definities elkaar juridisch en in de praktijk niet bijten. De nieuwe definitie van exporteur in het DWU heeft geen effect op bijzondere wetgeving.

De nieuwe definitie exporteur, die sinds 31 juli 2018 in werking is, laat niet toe dat een bedrijf dat gevestigd is buiten de Europese Unie, bijvoorbeeld de klant van degene die uitvoert, kan optreden als exporteur in een douaneaangifte. In dit geval kan bijvoorbeeld een logistiek dienstverlener de rol van het buiten de EU gevestigde bedrijf overnemen.

Definitie exporteur in dual use-verordening

Bij douaneaangifte van dual use-goederen zijn logistiek dienstverleners in de praktijk minder welwillend om de rol van exporteur over te nemen, omdat zij niet het risico willen lopen aansprakelijk te zijn voor de regels op het gebied van dual use. Hierbij gaat het om goederen of grondstoffen die voor militaire doeleinden gebruikt kunnen worden, maar die ook een civiel doel kunnen dienen. Er gelden zware sancties bij overtreding van dual use wetgeving. Uit de dual use-Verordening (EG) nr. 428/2009 blijkt dat bij de aanvraag van een uitvoervergunning er geen relatie is met de ICC Incoterms® 2020. De exporteur zoals gedefinieerd in dual use-verordening moet dus altijd een contractpartij zijn die binnen de EU gevestigd is. Daarom moet bij uitvoer naar een derde land de in de EU gevestigde partij die het contract heeft gesloten (producent of handelaar) de verplichtingen van de dual use-verordening naleven, dus een vergunning hebben.

Verschillende verantwoordelijkheden

De handelaar of producent blijft aansprakelijk voor de dual use-compliance, tenzij achteraf uit het feitencomplex blijkt dat een logistiek dienstverlener instructies van de opdrachtgever niet heeft opgevolgd. De logistiek dienstverlener raakt de goederen kwijt of geeft de vervoerder opdracht naar Syrië in plaats van  naar de VS te vervoeren.

Conclusie: er verandert niets

In de praktijk verandert er dus niets qua aansprakelijkheden tussen de ketenpartners ten aanzien van de nieuwe definitie van exporteur in de bijzondere wetgeving op het gebied van dual use. Ketenpartners kunnen de verschillende aansprakelijkheden vanuit het civiele recht vastleggen in een overeenkomst. Publiekrechtelijke verplichtingen met het oog op de dual use-verordening kunnen niet worden verlegd met behulp van een overeenkomst, daarvoor geldt de producent of handelaar gevestigd in de EU als eerste aanspreekpunt.

Onze ledenadviseur Alice
Contact

Vragen over internationaal ondernemen?

Alice en de andere ledenadviseurs helpen je graag verder