Nieuwe douaneregels voor kleine zendingen vanaf 1 juli

De nieuwe regels maken deel uit van de hervorming van het Europese douanestelsel. Ze raken niet alleen webshops en e-commerceplatforms, maar ook ondernemers die geregeld kleine zendingen importeren, zoals monsters, reserveonderdelen of garantieleveringen. De tijdelijke heffing geldt tot 1 juli 2028. Daarna gelden weer de reguliere invoerrechten die horen bij de betreffende goederen.

Deze heffing staat los van de zogenoemde 'Union handling fee'. Deze vergoeding moet de kosten van de douaneafhandeling dekken en treedt naar verwachting in november in werking. Eerder werd ook gesproken over een nationale heffing. evofenedex heeft zich daartegen uitgesproken. Inmiddels heeft de staatssecretaris bevestigd dat Nederland, anders dan Frankrijk, hiervan afziet.

De minimis-vrijstelling verdwijnt

De zogenoemde de minimis-vrijstelling maakte het mogelijk goederen met een intrinsieke waarde tot 150 euro zonder invoerrechten in de Europese Unie (EU) in te voeren. Die uitzondering was bedoeld om de administratieve lasten voor bedrijven en de douane te beperken.

Door de explosieve groei van e-commercezendingen past deze vrijstelling niet meer bij de huidige praktijk. De grote stroom kleine zendingen verstoort het gelijke speelveld voor ondernemers en zet de luchtvrachtcapaciteit en de douaneafhandeling onder druk.

evofenedex en de European Shippers' Council (ESC) waren nauw betrokken bij de evaluatie van deze wijziging binnen de bredere hervorming van het Europese douanestelsel. De tijdelijke heffing biedt volgens beide organisaties een werkbare manier om meer grip te krijgen op de grote stroom kleine zendingen.

Daarnaast blijkt uit Europese controles dat meer dan zestig procent van de onderzochte producten niet voldoet aan de Europese veiligheids- of producteisen. Het gaat onder meer om speelgoed, elektronica, cosmetica en voedingssupplementen.

Drie soorten invoeraangiften

Begin juni publiceerde de Europese Commissie aanvullende richtlijnen over de toepassing van de tijdelijke heffing. Daarin staat welke douaneaangifte in welke situatie mag worden gebruikt. Die keuze bepaalt niet alleen welke gegevens moeten worden aangeleverd, maar ook hoe de tijdelijke heffing wordt berekend. De Commissie onderscheidt drie soorten invoeraangiften:

• H1: de reguliere invoeraangifte, waarbij goederen worden ingedeeld volgens de meest gedetailleerde TARIC-code (10 cijfers).
• H6: een vereenvoudigde aangifte voor postzendingen met lage waarde, waarbij goederen worden ingedeeld volgens de Gecombineerde Nomenclatuur (GN) (8 cijfers).
• H7: een vereenvoudigde aangifte voor e-commerceszendingen tot 150 euro, waarbij goederen worden ingedeeld volgens het Geharmoniseerd Systeem (GS) (6 cijfers).

Welke aangifte je gebruikt, hangt onder meer af van de toegepaste btw-regeling en van de vraag of de goederen onder verboden of beperkingen vallen. Voor bepaalde goederen blijft een H1-aangifte verplicht.

Aangifte bepaalt de heffing

De tijdelijke heffing bedraagt 3 euro per aangegeven goederencategorie. Welke goederencategorieën in de aangifte voorkomen, hangt af van de gebruikte aangiftesoort. Daardoor kan dezelfde zending tot verschillende bedragen aan invoerrechten leiden. Een voorbeeld maakt dat duidelijk. 

Een zending bevat drie producten die onder dezelfde GS- en GN-code vallen, maar elk een eigen TARIC-code hebben.

• Bij een H7- of H6-aangifte worden deze producten als één goederencategorie aangegeven. De tijdelijke heffing bedraagt dan 3 euro.
• Is een H1-aangifte verplicht, dan moeten de drie TARIC-codes afzonderlijk worden aangegeven. In dat geval bedraagt de tijdelijke heffing 9 euro.

De keuze voor de aangiftesoort heeft dus niet alleen administratieve gevolgen, maar kan ook rechtstreeks invloed hebben op de hoogte van de invoerrechten.

Meer verantwoordelijkheid

De hervorming legt ook meer verantwoordelijkheid bij de aangever. Die moet ervoor zorgen dat de gegevens in de douaneaangifte volledig en correct zijn. Dat kan de verkoper zijn, maar ook een online platform, de importeur of een douanevertegenwoordiger die namens de importeur aangifte doet. Werk je met een expresvervoerder, zoals DHL, FedEx of UPS? Dan verzorgt die vaak de douaneaangifte namens de importeur. Daarvoor zijn wel volledige productgegevens nodig, zoals de goederencode, de douanewaarde, het land van oorsprong en vanaf november ook de verplichte productidentificatie. Ontbrekende of onjuiste gegevens kunnen leiden tot vertragingen of aanvullende controles.

Productidentificatie vanaf 1 november

Vanaf november moeten bedrijven bij de douaneaangifte ook productidentificaties opgeven. Vanaf 1 juli mogen zij deze gegevens al vrijwillig meesturen. De Europese Commissie verwacht dat de douane hierdoor sneller onveilige of niet-conforme producten kan herkennen en tegenhouden.

Bereid je voor

Ondernemers die geregeld kleine zendingen van buiten de EU importeren, doen er goed aan hun douaneproces op tijd te controleren. Kijk daarbij niet alleen naar de extra douanekosten, maar ook naar de gebruikte aangiftesoort. Die bepaalt namelijk welke goederenindeling geldt en hoeveel tijdelijke heffing verschuldigd is. Controleer daarbij:

• welke btw-regeling wordt toegepast;
• of de goederen onder verboden of beperkingen vallen;
• welke aangiftesoort mag of moet worden gebruikt; en
• welk detailniveau van de goederenindeling daarbij hoort.

Bespreek deze punten vervolgens met de leverancier, douanevertegenwoordiger of expresvervoerder. Zo voorkom je vertragingen aan de grens en onverwachte kosten.

Heb je vragen over de afschaffing van de de minimis-vrijstelling of over de berekening van de invoerrechten? Neem dan contact op met de ledenservice van evofenedex via 079 3467 346 of [email protected].